เรื่องหนึ่งเรื่อง
เฮ้อออออออออออออออออออออออออออออ คิดถึงจังเยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
สตอรี่ไทย หลังจากไม่ได้เข้ามานาน พึ่งรู้ซึ้งถึงว่าเวลาไม่มีไดอารี่ที่แสนดีไว้คอยเล่าชีวิตที่ผ่านๆมามันเป็นยังไง
เคยคิดอยากจะที่จะทิ้งไป แต่มันกลับทำให้คิดถึงเวลาที่ทำมาตั้งนาน
หลังจากหายไปนานมีเรื่องหลายๆเรื่องที่อยากจะพูดลงไดอารี่แต่คิดว่าคงทำไม่ได้
ทิพหายไปประมาน 4 เดือนได้แล้วมั้ง แต่ทิพกลับรู้สึกว่านานแสนนาน เหมือนเป็นคนที่พึ่งเข้ามาในสตอรี่ไทยงั้นแหนะ
หายไปตั้งแต่ปิดเทอมกลาง จนนี่ทิพก็ใกล้จะสอนมิดเทอมแล้วก็ครึ่งแรกของภาคเรียนที่ 1
มันไวจัง แค่แปปเดียว ก็จะสอบเสียและ ทั้งที่ความรู้ยังไม่เข้าสมองเลยสักนิดหนึ่ง
ปีนี้ม.3แล้ว อยากที่จะขยันจัง แต่บางทีทิพก็เหนื่อยเพราะเรียนหนักมาก
อยากมีช่วงเวลาในการพักเฮ้ออ แต่ก็ทำไม่ได้ เวลาพักของทิพเหลือเพียงแค่วันอาทิด
แต่บางทีเผลอๆกับไม่เหลือสักวัน เพราะถึงวันอาทิดจะได้อยู่บ้าน แต่งานบ้านก็หนักอยู่ดี มันน่าเศร้าไหมชีวิตทิพ
รันทดจริงๆๆๆเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยย แต่มันก็มีความสุขที่ได้อยู่กับเพื่อนๆที่เรารัก
ปีนี้มันก็ปีสุดท้ายแล้วที่จะได้อยู่กับเพื่อนกันอย่างพร้อมหน้า แต่งานกับทำให้เราไมใค่อยได้มีความสุขร่วมกันมากเท่าไหร่
ไม่ได้เล่น ไม่ได้เฮฮา จากประเด็นสนทนาที่เมื่อก่อนเป็นเรื่องกาตูนเล่นๆไปวันๆ มุขเสี่ยวๆที่ยิ่งใส่กัน มุขฮาๆที่ทั้งแปกและไม่แปก
เปลี่ยนงานที่ต้องส่งรายวันต่อวัน ที่มากจนล้นแทบทับตัวตาย 55555555+ อ่ะนะ ถึงจะบ่นมามากมาย
แต่จะช่วยอะไรได้ ในเมื่อเราก็ต้องทำต่อไป
เหนื่อยกายพอไว้ที่จะพัก แต่เหนื่อยใจอยากที่จะพักจริงๆๆๆๆ ตอนนี้เริ่มท้อกับการเรียน
เหนื่อยมาก แต่ไม่ถ้อยแน่นอน สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

มาและนะงับ
ไม่ได้เข้ามานานมากจริง ๆ
เค้าเองก็รู้สึก
--------
ถึงจะเป็นปีสุดท้ายของเราแล้ว
แต่ความเป้นเพื่อนก้อยังเหมือนเดิมนะ
มั่นใจได้เลย
ปีนี้ต้องสู้นะ
อย่าท้ออีกล่ะ
ถ้าท้อก็ต้องลุกขึ้นมาให้ได้นะ
สู้ ๆ